8 Şubat 2013 Cuma

Bir Zamanlar Biz


Bir süredir, yatırım yaptığım arkadaş çevresinden uzaklarda; beni hiç tanımayan, birbirimizi tanıyacak ve bizi birbirimize bağlayacak, arada hatırlayıp güldürecek, yokluğunda burun sızlatacak anılara sahip olmadığım insanlarla bir aradayım. Daha ilginç bir geçiş evresinden bahsetmek isterdim ama maalesef okul dağıldıktan ve iş hayatına atıldıktan sonra gerçekleşen pek klasik bir evre bu.

Ne oluyor bu evrede. Sizi tanıyan ve kendinizi tanıtma ihtiyacında olmadığınız, arkadaş keyifliğinde master seviyesinde ortamlardan düşüp tekrar tekinsiz, sevimsiz ve yaş gereği yeni insanla diyalogda hevessiz bir yaşam başlıyor. Bir yere kadar özenle sürdürdüğünüz istikrarlı duruşunuzun yeni çevrede bir değeri kalmıyor. (Eski hayatını sevmeyen birisi yeni hayatında tarz değişikliğini gözden uzak yaşayabilirse de bu ödül diğerleri için bir ceza gibi) Yeni geleni öğrenme hevesinde bile değilken eski zamanlarında eğlenceli ve hazırcevap halini bildiğiniz bir kişinin her kelimesi tecrübesinden damıttığı elmas gibi değil mi?

Bu konunun sadedinde bir film sahnesi var aslında. Çok güldüğüm bu filmdeki* bir sahneye hala hatırladıkça gülerim. İşin ironik kısmı bu sahnedeki kişi oynadığı karakterin hakkını fazlasıyla vermiş olan Keanu Reeves. Şeytanın Avukatı filminden sonra yakışıklı, karizmatik takım elbiseli ciddi adam olarak tanınan bu oyuncunun (onun seksenli yıllarda çevidiği absürd komedideki halini bilmeyenler için), komedideki başarısı açısından hakkının yendiğini düşünmüşümdür.  Neyse ki onun komedi oyunculuğundaki başarısının hakkını geri verecek filmlerini bulmak mümkün. 

Peki ya biz? Bizim kendimizi update ederken birikimlerimizi aktarabileceğimiz filmimiz bile yok. 

   
*Keanu Reeves ile birlikte kafası her daim dumanlı,kendinden komik iki karakterden bir diğerini canlandıran ve bu filmden 3-5 yıl sonra sağlam İngiliz klasiklerinden olan  Jane Eyre’de ki Edward Rochester karakterini über başarıyla oynamış William Hurt’ü de unutmamak lazım. Bu kadar marjinal karakter geçişleri sebebiyle ellerinden öperim.

2 yorum:

  1. Aza tamah etmeye mecbur kalmak çok acı. Köşklerden tek oda bekâr evine taşınmak gibi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. uzun zamandır bıraktığım birseyi, tekrar yapmaya karar verdim. Daha sık gireceğim böylece.. Bir başlayayım. Umarım you like it

      Sil